I wreszcie ktoś zrobił film, który można nazwać ekranizacją Dicka. Na wstępie muszę zaznaczyć, że pomimo wielu innych, tego konkretnego opowiadania nie czytałem, a klimat i tak jest wyczuwalny doskonale. Wreszcie jest psychodela, paranoiczny strach no i wizje. Dosyć istotny jest okres z którego pochodzi opowiadanie będące fabularną ostoją dla filmu - autor napisał je już pod koniec swej kariery, gdy jego stan psychiczny był już bardzo poważny. Na treści skupiać się nie zamierzam, jak wspominałem, nie czytałem opowiadania :) ...

Kolejny film dosyć niesamowitego reżysera, który stoi za takimi filmami jak "21 grams" czy "Amores Peros". Mowa oczywiście o Alejandro Inarritu. Tym razem film o dźwięcznym tytule "Babel". Jest to obraz pokazujący kilka wątków jednocześnie, wiążący je ze sobą dosyć ściśle. Choć każdy z nich jest tak naprawdę o czymś innym, to mówią wiele w temacie filmu, czyli "if you want to be understood... listen". Co więc może łączyć amerykańskich turystów podróżujących po Maroku z japońską rodziną w środku tragicznych wydarzeń oraz z Meksykaninami przekraczającymi granicę z USA? Okazuje się wiele, jeśli uznać, że Meksykańska opiekunka dzici owych turystów (Pitt i Blanchett) wyjeżdża z nimi do Meksyku na ślub syna. Do tego jeszcze matka dzieci zostaje postrzelona, niby że przez terrorystów. Dużo się dzieje. Może niezbyt szybko, bo film jest dosyć długi i jakoś trzeba było wypełnić ten czas, ale jest wciągająco. ...

Żeby filmy o Afryce były w kupie, to dodam jeszcze notkę o najnowszym filmie z Leo. Tym razem jest to zwykła sensacja, tyle że ociera się o realia afrykańskie. W tej produkcji zapoznajemy się z okrutnym światem diamentowych "kopalni" działających w Afryce. Mamy tu proceder zdobywania nowych pracowników do takich kopalni, jest też proces tworzenia afrykańskich armi. Muszę przyznać, że te elementy są dosyć spektakularne, i do tej pory tak naprawdę sobie nie zdawałem sprawy z tego jak się to przedstawia. ...

Czasem niezbyt mądrym jest odcinanie kuponów od starych pomysłów. Otóż wzmiankowany film jest prawie o tym samym co część pierwsza, ale jednak gorszy. A różnica w podejściu do tematu jest minimalna. Widać natomiast, że nie za wiele ktoś posiedział nad tym, bo momentami jest idiotyczne i niespójne. Ciężko nawet opisać fabułę.. Zaczyna się od tego, że grupka znajomych ma mały piknik za miastem, mnóstwo drobnych zdarzeń podczas niego, wracają do miasta. W drodze powrotnej mają wypadek i prawie wszyscy giną, przeżywa jedynie główny bohater, wyjątkowa ciapa, muszę przyznać. Gdy po jakimś czasie (miesiąc? dwa?) wychodzi ze śpiączki jest zrozpaczony, ale próbuje jakoś wrócić do normalnego życia. Przez przypadek znajduje sposób na przenoszenie się do pewnych momentów w przeszłości i zmienianie ich. A jak to robi? Tym razem wpatruje się w zdjęcie, i już. Próbowałem, ale tak nie potrafię, a może patrzyłem na te na których nie chcę nic zmieniać? ;-) A końcówka jest taka sama jak w pierwszej części - takie same wnioski. ...

Kiedy pierwszy raz zobaczyłem plakat dotyczący tego filmu wydał mi się dziwny i pretensjonalny. Stwierdziłem, że nie będę go oglądał, bo i po co niby. Przekonałęm się, że jednak bym chciał go zobaczyć dopiero po jakimś czasie, gdy przeczytałem czego dotyczy, z tyłu książki właśnie. Natomiast samo obejrzenie go od decyzji dzieliło też kilka "chwil". W tym biograficznym filmie możemy poznać postać Trumana Copote, niby że znamienitego pisarza amerykańskiego. A w zasadzie to jest tu tylko o tym, jak pisał swoją najbardziej chyba znaną książkę "In Cold Blood". Dotyczyć miała ona okrutnego morderstwa popełnionego na amerykańskiej prowincji przez dwóch mężczyzn. Truman przeprowadził z nimi wiele rozmów na temat ich życia, czynił różne zabiegi, które pomagając im pomagały jemu dokończyć książkę. I o tym właśnie jest film. Jedynie początek dotyczy samej zbrodni, a dalsza część jest bardziej fascynacją tymi ludźmi, szczególnie jednym z nich. ...

Film twórcy bardzo dobrej "Czekolady", ale nie czuje się w nim aż takiej świeżości jak w tamtej produkcji. Mimo to trzeba przyznać, że opowieść o największym podrywaczu w historii jest bardzo udana, zgrabnie prowadzona i z wyraźnymi postaciami. Podpada pod rodzaj komedii romantycznej, tyle że z akcją umieszczoną w Wenecji. Dzięki temu mamy ładne scenerie tego włoskiego miasta z jego licznymi pięknymi uliczkami, kanałami i wplecionymi w to wszystko gondolami. ...

Myśl przewodnia filmu to wyłanianie się wzorca z chaosu. Widać scenarzysta przeczytał jakiś artykuł popularnonaukowy na ten temat i od razu wymyślił fabułę. Może to i dobrze, miał chłop pomysł. Generalnie chodzi o to, że grupa banydtów napada na banki, rabuje je pomimo alarmów policyjnych i licznych oblężeń owych instytucji. To jak udaje im się wymykać jest właśnie sednem filmu. W niezbyt ekscytującej obsadzie mamy Snipes'a, w roli złego, Stetham'a, w roli detektywa, który próbuje przeciwdziałać rabunkom i jeszcze jednego człowieka, który ma nadzorować pracę Stetham'a. Poza tym jest dużo eksplozji, trochę walki, sporo słownych utarczek. Czasem akcja ma miłe zawieszenie, aby potem ruszyć lekko z kopyta, i to mile zaskakuje. Poza tym film jest standardem. Czerpie z tego co już było. Ot tak, można obejrzeć. ...

Mamy tu do czynienia z komedją opowiadającą historię architekta a zarazem pracocholika. Niby nic dziwnego, poza tym że nagminnie psuje on życie sobie i najbliższej rodzinie. Aż tu nagle dostaje "szansę" od losu - robiąc wypad do supermarketu po pilot uniwersalny do wszystkiego udaje mu się kupić coś ponad to. Jak się okazuje, sam Christopher Walken sprzedaje mu pilot do uniwersum (po angielsku to nawet fajna gra słów :) ). Dzięki niemu może przewijać swoje życie, przeglądać je itp, zatrzymawać też. ...

Tragedia!! Gdyby nie piwo, które piłem podczas to nie byłby to film wart uwagi. Brak tam jakiejkolwiek fabuły. Bo obsadzenie w głównej roli Jasona Stethama, który dostał zastrzyk z jakiegoś dziwnego specyfiku powodującego śmierć jeśli tętno spadnie poniżej pewnej granicy nie jest żadną konkretą fabułą. Skłania tylko głównego bohatera do nieustannego szukania okazji do ostrzejszych akcji. Muszę przyznać, że czasem był tak głupi, że aż śmieszny. Choć nie potrafię zrozumieć jakim cudem dostał tyle dobrych recenzji i not na serwisach filmowych. Możliwe, że czegoś nie zrozumiałem. Jeśli więc ktoś potrafiłby mi zgrabnie wyłożyć idee to proszę... ...

Głupi, mało śmieszny film. Mimo beznadziejnego poczucia humoru udało się w tej produkcji zawrzeć tyle obleśnych i obrzydliwych scen, że aż dziw bierze. Zdecydowanie nie polecam. Na film składa się seria parodi innych filmów z dopasowaniem ich do scenariusza. Zero własnej inwencji, a poza tym jak można parodiować komedie?! Jedynie pomysł z wykorzystaniem motywu z programu "Pimp my ride" był akceptowalny. Date Movie (2006) Reżyser: Obsada: Alyson Hannigan, Meera Simhan, Carmen Electra ...

W dzisiejszym odcinku proponuję małe porównanie. Na warsztat biorę dwa filmy o tym samym tytule, ale z różnych lat. Różnica może nie wydaje się zbyt duża, bo to w końcu tylko dwa lata. Jeden z filmów, o tytule "Employee of the Month" został nakręcony w 2004 roku, natomiast ten drugi, czyli "Employee of the Month" datuje się na 2006. Niby tylko dwa lata, a różnica w treści diametralna. Tak więc po koleji. Najpierw film z 2006 roku, gdyż to jego obejrzałem jako pierwszego. Jest to głupawa komedyjka o Zacku, który pracuje w wielkim supermarkecie i jak ognia unika wszelkich awansów. Ma ku temu jakieś tam swoje powody, których i tak na początku nie znamy. Ma swoich kolegów z pracy, z którymi pije piwo również w czasie wolnym. Ma również całkiem dobrą posadkę, której nie chce zmieniać. Aż do czasu, gdy pojawia się "na sklepie" nowa kasjerka. Zack znajduje trudnym zainteresowanie jej swoją osobą. Okazuje się, że Amy, bo tak ma dziewoja na imię, leci raczej na Vinca, służbistę i posiadacza kilkunastu tytułów pracownika miesiąca. Niewiele myśląc Zack postanawia zarwać do pani kasjerki i sam zostaje kasjerem... ...

W tym przypadku do czynienia mamy z bajeczką opowiadającą historię Czerwonego Kapturka. Zachodzi przestępstwo - czyli cała sytuacja w domku babci (z wilkiem itp.), zjawia się policja i bada zaistniałą sytuację. Kto co zrobił, jak to zrobił i czy powinien to zrobić. Dosyć niekonwencjonalne podejście do bajek, choć wydaje się lekką kopią Shreka, z przeniesieniem rzeczywistych służb i zachowań (jak właśnie policja) do świata bajek. Tak naprawdę nie wiadomo do kogo skierowana jest ta bajeczka. Bo dla dzieci trochę zbyt powikłana i dziwna, a dla dorosłych zbyt słaba - mało ciekawej akcji, niezbyt śmieszna. I jak tu zdecydować? ...

Ludzie! Czytajcie ksiązki, gazety, oglądajcie mądre filmy, myślcie. Bo jak nie to czeka nas to co w tym filmie pokazane :P No.. Trochę koloryzuję. Joe miał przeciętną pracę w wojsku, był bibliotekarzem i nic nie robił całymi dniami. Więc wojsko wybrało go do eksperymentu z hibernacją. Kilka rzeczy poszło nie tak i Joe budzi się kilka stuleci później, w świecie idiotów. Jako że jest tam najmądrzejszym człowiekiem to zostaje nawet prezydentem. ...

Miód! Poprostu cudowny film. Niby od małego się ogląda wszelkie filmy sensacyjne, o policjantach, o gangach, o czym sobie tylko człowiek nie zamarzy, a i tak nie wie czego się może jeszcze spodziewać. Tytułowy film jest sensacją pełną gębą. Nakręcony przez środowisko z Hong Kongu wybija się ponad inne popularne aktualnie produkcje. A czym się wybija? Otóż świeżością, nietypowym podejściem do tematu i realizacją. Film opowiada o walce tamtejszej policji (akcja oczywiście dzieje się w Hong Kongu) z mafią (Triada). Niby codzienność, ale tutaj jest to ukazane z pozycji zakamuflowanych informatorów po obu stronach barykady. Mamy tutaj policjanta w Triadzie, który pracuje już w ten sposób 7 rok, oraz członka Triady w policji. Nie wiedzą oczywiście, kto jest kto i na wzajem próbują odkryć swoją tożsamość. I nie, nie wychodzi z tego schizofreniczne bagno :) ...

Pod tak dziwnym tytułem kryje się komedyjka niemieckiej produkcji, ale o bardzo tureckim zabarwieniu. Film prezentuje losy jednego takiego Turka, który chce zostać reżyserem filmowym, czy może kimś innym, ale o tym dalej. Zaczyna od robienia reklam dla sieci kebabów. Same reklamy są zdecydowanie bardzo pomysłowe i warte uwagi :) i zyskują bardzo dużą popularność, a co za tym idzie przyczyniają się do wzrostu popularności owej sieci restauracji. Pojawiają się inni chętni do takich reklam itp. Poza całym tym wątkiem reżyserskim mamy historię pary, wannabe-reżysera oraz jego dziewczyny. ...

Od dawna chciałem obejrzeć ten film. Przegapiłem jakiś czas temu jego emisję w telewizji. Wydawało się, że już go raczej nie zobaczę, albo będą z tym nie lada problemy. Aż tu pewnego dnia trafiłem na DVD z tym filmem w pewnym sklepie (a co! nie będzie kryptoreklamy) i się skusiłem. Film przeleżał na półce swoje, aż wreszcie trafił do odtwarzacza. Tytuł filmu to zarazem imię głównego bohatera, chłopca, który urodził się na statku i nie zszedł z niego do końca życia. Dosyć niezwykłe dzieje, trzeba przyznać. W roli głównej Tim Roth, a jego pełne imię i nazwisko to Danny Boodmann T.D. Lemon Nineteen Hundred 1900. ...

Co przyciągnęło mnie do tego filmu? Chyba osba reżysera, niejasne skojarzenia i opinia, że w filmie trochę zalatuje fantastyką. Jak dla mnie wystarczyło. I racja, jest tego trochę. Ale jest też trochę innych wartych uwagi rzeczy. Mamy chociażby niezłą obsadę, w postaci Franki Potente i Moritz Bleibtreu. Lola to młoda dziewczyna, która jest zakochana w swoim chłopaku, Mannim - złodzieju i tak naprawdę nie wiadomo kim jeszcze. Rzecz w tym, że Manni zgubił 100.000 euro. Ma 20 minut na ich odzyskanie, albo zginie. Lola próbuje jakoś zdobyć pieniądze. Nie za bardzo jej się udaje.. przynajmniej za pierwszym razem, bo owych razy mamy trzy. Za każdym razem cofa się do momentu, gdy zostaje jej właśnie 20 minut czasu. Mamy tu trzy odrębne łańcuchy zdarzeń, w wielu momentach różniące się nieznacznie, ale już te drobne różnice bardzo silnie wpływają na ostateczny efekt. Fajne jest również pokazanie jak drobna ingerencja w życie innych (potrącenie ramieniem pewnej kobiety, lub nie) wpływa na ich życie. ...

Wydawałoby się, że Bruce Willis nie da rady zagrać już pożądnej roli. A jednak mnie zaskoczył. Fakt faktem, że sprawdził się znów na swoim standardowym poletku - sensacja. Niby znany gatunek filmowy, ale ta produkcja całkiem odświeża to pojęcie. Do czynienia mamy z historią pewnego chłopaka, którego żekomo pobito, okradziono i jeszcze wrobiono w jakąś grubszą aferę. Owo "żekomo" jest tutaj bardzo istotne, i tu przestanę ze zdradzaniem szczegółów. Brzmi niewinnie, ale rozkręca się w naprawdę ciekawie pomyślaną historię z morderstwami i różnymi podejrzanymi zbiegami okoliczności. Zastosowano tutaj znany już od jakiegoś czasu (bodaj od "The Snatch") chwyt z odkręcaniem wszystkiego na koniec filmu: czyli to co się na początku wydaje jest zupełnie chybione, albo tylko lekko zbierzne z rzeczywistością filmową. ...